AGBU Vatche & Tamar Manoukian High School

Skip to main content
Main Menu Toggle
First Day of School, Thursday, August 22

Ես Ալ Կ'ուզեմ Արարատ Բարձրանալ

Հիւր լեռնագնացները, մօտ անցեալին Արարատ մագլցած են եւ լեռնագնացութեան բազմամեայ փորձառութիւն ունին: Անոնք մեզի հետ անցուցին ներշնչող եւ դաստիարակիչ ժամ մը:
 
Հանդիպումը սկսաւ հիւրերու խանդավառ դիմաւորումով: Եռագոյններ ծածանելով ընդունեցինք զանոնք ու երգեցինք Հայաստանի օրհներգը: Պարոն Նորայր Տատուրեանը, որ հիւրերը հրաւիրած էր, նախ խօսեցաւ Արարատ լերան եւ զայն առաջին անգամ նուաճած արշաւախումբի անդամ Խաչատուր Աբովեանի մասին: Մեր դասընկերուհիներէն Սուզան Ղազարեանն ու Շողիկ Գասպարեանը ներկայացուցին հիւրերը: Անոնք խօսեցան օրուայ ծրագրի մասին եւ տուին գեղեցիկ պատգամ մը. «Արարատը, սիրելի դասընկերներ, փոխաբերութիւն է: Ան կեանքի բարձր եւ պայծառ նպատակ է: Ամէն մարդ ունի իր Արարատը- բժիշկ ըլլալ, ճարտարապետ ըլլալ, կամ՝ ուսուցիչ ըլլալ, այսինքն հասնիլ կեանքի իմաստալից նպատակի գագաթին»: Ապա հիացումով դիտեցինք «ՀԼԸ»ի արկածախնդիր անդամներու Արարատ մագլցելու վաւերագրական եւ ներշնչող շարժանկարը: Նաեւ փորձեցինք անոնց օժանդակ սարքերը, ինչպէս՝ ձիւնի վրայ քալելու համար գործածուող մեխաւոր կօշիկը: Ապա մեր հիւրերը խօսեցան իրենց փորձառութիւններու մասին ու պատասխանեցին մեր հարցումներուն: Հարցումները բազմատեսակ էին- գործնականէն (թէ, քանի՞ օր կը տեւէ բարձրանալը եւ ի՞նչ կ՛ուտեն լեռնագնացները), մինչեւ իմաստասիրական («Գագաթ հասնողը ի՞նչ կը զգայ»):
 
Մեր հիւրերը պատրաստած էին անակնկալ մը: Անոնք մեզի նուիրեցին Արարատի գագաթէն բերուած հրաբխային ժայռի բեկոր մը: Իսկ Պարոն Տատուրեանը անոնց նուիրեց նետի ձեւ ունցող փայտէ ցուցանակ մը, որուն վրայ փորագրուած է Արարատը եւ հետեւեալ գրութիւնը. «Հայաստան 7201 մղոն» Վերջաւորութեան բոլորս միաբերան ըսինք. «Ես ալ կ՛ուզեմ Արարատ բարձրանալ»: